جایی برای بودن

دوست داشتن ِدوست‌داشتنی‌ها

sfo — Tue, 24 Apr 2012 12:18:00 GMT

بی‌بی قصه‌های مجید برای همه‌ی ما دهه شصتی‌ها نماد مهربانی بود و محبت
عین تمام مادربزرگ‌ها، مادرها
۵فروردین امسال، وسط تمام خوشی‌های نوروزی مردم؛ اول سفر من و بانو به کرب‌بلا و نجف
بی‌بی از میان ما رفت و کم‌کم به چهلم‌ش نزدیک می‌شویم
این‌روزها بیشتر به مادر فکر می‌کنم
اصلا حکم این ایام فاطمیه همین است
بیشتر فکر کنیم

قبل‌ترها با یک بزرگی که مشورت می‌کردم؛ برای‌م مساله‌ای طرح کرد:
دارویی داری شفابخش که فقط به اندازه یک نفر است
هم مادرت مریض است و هم هم‌سرت؛ به هرکدام دارو نرسد، مسلما می‌میرد
هیچ راه‌حل غیرعادی دیگری هم نداری؛ دارو را به کدام‌شان می‌دهی؟

این سوال برای‌م شد مبنای یک اتفاق
برای خیلی از دوستان‌ هم که قصد امر خیری داشتند، مطرح کردم
شما چه فکر می‌کنید؛ باید دارو را چه کرد؟

بهای خوش‌بختی

sfo — Sat, 07 Jan 2012 09:59:00 GMT

رسيدن قيمتي دارد كه بايد داد
        خوش‌بخت شدن بهای سنگينی دارد
                   خوش‌بختی جنس قسطی نيست؛
          خوش‌بختی را نقدِ نقد معامله می‌كنند؛
                                           با سكه‌های اراده، ايمان، كار، ع‌ش‌ق ..

برگرفته از کتاب «یک عاشقانه آرام»
نادر ابراهیمی

:: هفده دی‌ماه دومین سال عاشقانگی‌مان :: يك/يك/دو ::

ف‌ ط ر ‌ت

sfo — Sun, 01 Jan 2012 14:29:00 GMT

فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا
فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیهَا
لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِکَ الدِّینُ الْقَیمُ
َلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یعْلَمُونَ

پس روى خود را متوجه آيين خالص پروردگار كن! اين فطرتى است كه خداوند، انسان‌ها را بر آن آفريده؛ دگرگونى در آفرينش الهى نيست؛ اين است آيين استوار؛ ولى اكثر مردم نمى‏دانند
سوره روم – آیه۳۰

امروز حاج‌آقا می‌گفت
وقتی می‌مینی عزیزت داره با چاقو چیزی را پوست میکنه، بعد یک‌هو حواسش نیست وممکنه دست‌ش را ببره؛ داد می‌زنی: دست‌ت
هیچ‌وقت نمیگی: دستت را داری می‌بری یا عزیزم مواظب دستت باش!
یک‌هو و با عجله فریاد می‌زنی: دست‌ت
حالا هم نقل خداونده، این‌جا مقدمه نمی‌چینه؛ فطرة الله ...

برگردیم؛ خدا صدای‌مان می‌زند، ف ط ر ت . . .

روم به گلشن رضوان

sfo — Wed, 21 Dec 2011 18:38:00 GMT

حکمت همان است که امام(ع) می‌کند
اگر مرا کربلا می‌برد
با منش کاری هست

این را دیروز توی مترو خوندم
هیمه‌ی امسال هم برکت داشت
پارسال برای من، امسال برای بانو
و چقدر من و بانو خوش‌بخت‌یم که مدیونیم به این خیمه و هیمه

پی‌نوشت:
پست را که آپ کردم، از تیتر خوش‌م نیامد
شب یلدا، تفال زدم به حضرت حافظ، این آمد:

حجاب چهره جان میشود غبار تنم خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم
چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم

در کوچه باغ زنده‌گی

sfo — Wed, 30 Nov 2011 17:36:00 GMT

امشب دل رسوای ما
دارد هوای کربلا
گویا محرم آمده

در کوچه‌ها، در تکیه‌ها
برپا شده بزم عزا
تا دم گرفتم نام تو را
من هم به عشق‌ت لایق شدم
با روضه‌های‌ت عاشق شدم
لبیک یا مولا حسین

ای آسمان تاج سرت
ما را مرانی از درت
به حق زهرا مادرت

سر می‌کنم با سیل اشک
دیدار ما میدان مشک

بی‌کربلای‌ت جان می‌دهم
آخر برای‌ت جان می‌دهم
در روضه‌های‌ت جان می‌دهم

در کوچه باغ زندگی
عشق حسین‌ بن علی
آخر شهیدم می‌کند
[ان‌شاءالله]

از قافله جا مانده‌ام؛ در کار دل وا مانده‌ام؛ عزم شهادت کرده‌ام؛ جان و دل‌م را از ازل؛ نذر ولایت کرده‌ام

●●●

پی‌نوشت:

● حتما یا از اینجا دانلود کنید یا بروید به اینجا و بشنوید
امشب دل رسوای ما / میثم مطیع / دانشگاه امام صادق(ع) / شب اول محرم ۸۹ / هیئت میثاق با شهدا

● چقدر نهمین روز از ماه نهم در سال نود ۹/۹/۹۰ را دوست داشتم برای ... خصوصا سال‌گرد نه سالگی‌اش را !

● یادش ب‌خیر هیئت پارسال هیمه‌ی هامون؛ چه برکت بزرگی داشت برای‌م

آیا نام‌ها اعتبار می‌آورند؟

sfo — Mon, 31 Oct 2011 13:54:00 GMT

ستاره‌ها همیشه یکه‌تازند، چه در سی‌نما چه تلویزیون حتی در سیاست و البته در فوت‌بال
می‌گویند کالاهای فرهنگی عرضه شده از سوی صنایع فرهنگی جدید در واقع فرهنگ مبتذل و سطحی است که در اختیار مشتریان انبوه قرار می‌گیرد و ضرورت‌های بازار، ابتکار هنری را از بین برده است. ستاره پرستی که ماحصلی جز همزاد پنداری جوانان از ستاره‌های هنری و ورزشی ندارد راه‌کاری‌ست برای ثبات بیشتر نظام‌های کاپیتالیستی.
گمانم قرار بود نظام ما ضدسرمایه‌داری باشد!

●●●

آدم علیه السلام بعد از کشته شدن هابیل، بسیار گریست و به درگاه خداوند شکوه کرد. خداوند به او وعده پسری داد تا جای هابیل را بگیرد. آن‌گاه به او فرزندی عطا کرد که آدم او را شیث نام گذاشت. خداوند به آدم وحی کرد که: «این پسر بخششی است از جانب پروردگارت، پس نام او را «هبة الله» بگذار.» و آدم علیه السلام نیز چنین کرد.
نام دیگر شیث بن آدم، هبة الله است. او فرزند و جانشین حضرت آدم بود.

« پشت سر سیستم ستاره‌ سازی و ستاره پرستی، فقط حماقت هواخواهان پروپا قرص، بی‌ذوقی نویسندگان سناریو و حیله‌گری تجاری تهیه کنندگان فیلم پنهان نیست؛ اینجا قلب دنیا و عشق دنیا در میان است. نوعی دیگر از پوچی، نوعی دیگر از انسانیت عمیق »
Edgar Morin فیلسوف و جامعه‌شناس فرانسوی

●●●

به نام‌م فکر می‌کنم، به اولین وظیفه پدر و مادر: نام نیکو نهادن بر فرزند
به رسانه فکر می‌کنم، به ماهیت ستاره محوری رسانه
به الگو فکر می‌کنم، به لزوم وجود الگوی دست‌یافتنی برای جوان
چه کسی مقصر است براستی !؟

هدیه‌های سنگین ندهید لطفا!

sfo — Fri, 14 Oct 2011 14:39:00 GMT

چند روز پیش همایشی بود دانشگاه ما؛ ما هم از همه جا بی‌خبر ظهر رسیدم دانشکده و یکراست رفتم سراغ سلف؛ دیدم که بعله! اطلاعیه زده: دانشجویان گرامی امروز بعلت سمینار بررسی افق نمی‌دونم چی‌چی، به سلف کارمندان مراجعه کنید. ما هم سمعا و طاعتا.
خیلی سریع رفتم کارت‌م را کشیدم و سینی برداشتم؛ طرف یک‌کمی نگاهم کرد، بعد برنج و قیمه را کشید توی سینی و با دست‌ش دو تا بادمجون انداخت روی قیمه‌ها! یکم نگاهش کردم و سریع اومدم سر میز برای خوردن.
شرکت‌کنندگان همایش، بنده خداها انگاری جا نشده بودند آن‌جا در نتیجه آمدن این‌جا؛ دو تا مرد نسبتا جوان، همچین سینی هاشون را پر کرده بودند که گمان کنم چند وقتی بوده سمینار و همایش شرکت نکرده بودند شایدم دفعه اول‌شون بوده!
یکی شون به اون یکی گفت: از بس کباب‌های […] را خوردیم دیگه حالم از کباب بهم می‌خوره. اون یکی تائیدش کرد و گفت آره!

●●●

من داشتم خجالت می کشیدم؛ نه برای خودم که توی اون سینی بعنوان دانشجو داشتم ناهار می‌خوردم، نه برای دانشکده‌ام که این طوری بین ماها تفاوت گذاشته بود؛ برای اون دو تا دلم می‌سوخت که یه وقت از گلوشون پایین‌ نره وقتی می‌بینند که یه پسره دانشجویی این طرف‌شون نه ماست داره نه سالاد نه نوشابه قوطی‌ای اونهم با این غذا !
زود ناهارم را خوردم که بنده خداها معذب نباشند!

●●●

بین دوتا کلاس‌م وقتی یه سری رفتم جلو آمفی تئاتر دانشکده که ببینم دقیقا سمینار چی‌چی بوده، دیدم انگاری سمینار همون ظهر ختم‌ شده به ناهار.
یه چرخی که زدم، دیدم کتابی رو زمین، اون گوشه افتاده؛ برش داشتم دیدم یک کتاب ۶۶۲صفحه‌ای‌ست که درباره آینده‌ی ایران و چشم‌انداز و افق و از این‌حرف‌هاست. گویا کتاب‌ش کمی سنگین بوده برای هدیه فرهنگی سمینار، بنده خدا گذاشته بود کناری که دیگری‌ای مثل من بردارد و استفاده کند!!!

خدا خیرش دهد؛ گفتم این‌جا ازش تشکر کنم!

مبادا دل از نشانه بیفتد

sfo — Sun, 09 Oct 2011 20:04:00 GMT

اینقدر مدیون هستم به امام‌م که میان این همه شلوغی و گرفتاری، این‌جا را به یادشان به‌روز کنم
اینقدر بی‌وفا نیستم که یادم برود از هدیه‌ای که به من داده‌اند و تشکری که حالا حالا بدهکارم
اینقدر فراموش‌کار نیستم که پست‌های درماندگی خودم را یادم برود:
«فقط مي‌خواهم نگاهت كنم»

آقاجان! حالا حالا ها باید شکر خدای را بکنم که اجازه دادید در حریم حرم امن‌تان، شیرین‌ترین لحظه زندگی‌ام اتفاق بیفتد تا زنده‌گی‌مان شروع شود
و حالا مانده تا پست تشکرم؛ شاید هم پست‌های تشکر
فقط...

به کار آن که برون از بهشت گشته عجب نیست
                   که در جهنم غربت
                                 به یاد خانه بیفتد
نشان گرفته دلم را
             کمان ابروی ماهی
خدای را که مبادا
       دل از نشانه بیفتد

دست‌یافتنی می‌شود آیا !؟

sfo — Sun, 11 Sep 2011 17:10:00 GMT

یکی از دست نیافتنی‌هایم شعر است؛ نمی‌دانم چرا از بچگی هم بلد نبودم درست و حسابی شعر حفظ کنم. اما اینقدر کیف می‌کنم بعضی، کلی شعر بلدند؛ تند تند می‌خوانند و آنجاهایی که یک‌هو دل آدم می‌خواهد حرفش را با شعر بگوید، عین تک برگ ... می‌زنند زمین!

چند شب است برنامه مشاعره شبکه آموزش را می‌بینم، علی‌رغم اینکه شنیده بودم دکتر آذر کلی برآورد داده واسه این برنامه ساده از لحاظ اجرا، اما واقعا دیدن آدم‌هایی که می‌نشینند گرد یک میز و با خواندن شعر صفا می‌کنند، کلی آدم را سرحال می‌آورد.

همه این‌ها به کنار، این چند قسمت اخیرش، مَشاعِر (مُشاعره کننده‌ها !) بچه‌ها بودند؛ اوج‌ش شب چهارشنبه گذشته بود که رها خانوم ۷ساله‌ای فوق‌العاده شعر می‌خواند. همان نگاه اول که دیدم گفتم این کوچیکی‌های پروین اعتصامی‌ست!
دوست داشتید از اینجا ببینید و لذت ببرید.

http://www.aparat.com/v/f78055a1e3d91f95efc7ad609cbe245539747

●●●

پی‌نوشت:

● آخرش داشتم فکر می کردم یعنی با این زندگی مدرن و پر فرازونشیب امروزی، یعنی می‌شود ما هم بنشینیم و عین پدربزرگ مادربزرگ‌ها شعر خواندن نوه‌مان را دو نفری کنار هم ببینیم و کلی کیف کنیم؟
●● قبلا شنیده بودم که پدر مادر هر آنچه خودشان نتوانسته‌اند بدست بیاورند را به زور تحمیل می‌کنند به بچه‌شان؛ اما فکر نمی‌کردم به این زودی چنین حسی پیدا کنم! البته این یک‌دونه از دست نیافتنی‌های بنده، کلی ادبی و اخلاقی و عارفانه است وای بحال بقیه‌اش!!!

علم عشق در دفتر نباشد

sfo — Sat, 03 Sep 2011 02:02:00 GMT

یه عمری همه دنبال کلید بهشت می‌گردن؛ دنبال گنج دنبال کیمیا، دنبال راز و رمز سعادت!
ولی جایی دنبالش می‌گردن که نیست، معلومه که نیست

آنچه تو گنجش، توهم می‌کنی
از توهم، گنج را گم می‌کنی

کل قضیه خلاصه‌اش یک کلمه است: تو بگو کلید. بگو رمز؛ این قدر که می‌پیچونی پیچیده نیست، خداوند متعال رمزش رو تو یه کلمه به موسی علیه السلام فرمود. فرمود:
محبت واسه خاطر من، عداوت هم واسه خاطر من!
اینکه فرمودن ولایت رمز قبولیه همهٔ اعماله یعنی همین؛ دوست داشتن واسهٔ خدا

یعنی هر کی رو خدا دوست داره، تو هم دوست داشته باشی؛ یعنی ترازوی دلت بشه خدا؛ محبت واسهٔ خدا، نه واسهٔ چشم و ابرو و خط و خال؛ حتی نه واسهٔ دل خودت، فقط واسهٔ خدا
اگه معیار و میزان محبت خدا باشه، اگه قدرم نبینی باز عمل می‌کنی. اگه ناسپاسی هم ببینی، باز عمل می‌کنی
اونهایی که تو رفاقت وسط کار کم می‌یارن واسه اینه که به خاطر خدا نکردن، اگر نه تو این وادی هر چی بیشتر مبتلا شی مقرب‌تر می‌شی

از کیمیای مهر تو زر گشت روی من
آری به یمن لطف شما خاک زر شود

اون کیمیایی که همه دنبالش می‌گردن محبته! باقیش بی‌راهه است سنگ لاخه؛ حالا فهمیدی قربونت برم که چرا می‌گن:

بشوی اوراق اگر همدرس مایی
که علم عشق در دفتر نباشد

به بهانه پخش طلاومس از شبکه یک
دوست داشتین از اینجا دانلود کنید و بشنوید
ختم کلام حاج آقا رحیم، استاد اخلاق آقا سید

●●●

همه را نوشتم که بگم
                   نه، فریاد بزنم
جوری داد بزنم که فقط خودت بشنوی:
                                                     دوست ت دارم
                                                         خیلی ...

همین