برگرفته از کتاب «یک عاشقانه آرام»
نادر ابراهیمی
:: هفده دیماه دومین سال عاشقانگیمان :: يك/يك/دو ::
فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا
فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیهَا
لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِکَ الدِّینُ الْقَیمُ
َلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یعْلَمُونَ
پس روى خود را متوجه آيين خالص پروردگار كن! اين فطرتى است كه خداوند، انسانها را بر آن آفريده؛ دگرگونى در آفرينش الهى نيست؛ اين است آيين استوار؛ ولى اكثر مردم نمىدانند
سوره روم – آیه۳۰
امروز حاجآقا میگفت
وقتی میمینی عزیزت داره با چاقو چیزی را پوست میکنه، بعد یکهو حواسش نیست وممکنه دستش را ببره؛ داد میزنی: دستت
هیچوقت نمیگی: دستت را داری میبری یا عزیزم مواظب دستت باش!
یکهو و با عجله فریاد میزنی: دستت
حالا هم نقل خداونده، اینجا مقدمه نمیچینه؛ فطرة الله ...
برگردیم؛ خدا صدایمان میزند، ف ط ر ت . . .