|
مسافرم ................................................ نه اينكه ميآيم |
|
دوجملهي قصار بالا از .:گواه:.
اين وبلاگ يك پست ديگر هم دارد، فقط البت يكي
انشاءالله در نيمه مرداد
حلال كنيد
●
ميدانم حلال كردن و گذشتن سخت است؛ طلبش هم، آبرو ميخواهد و دل پاك؛ حالا بيهيچ پشتوانهاي فقط به اتكاي رجعت به او و قولدادني كه تكتكتان را دعا خواهم كرد به نام، حلاليت ميخواهم از تو، شما، ايشان؛ همين.
|
مرا ببر دگر اينكه كرم نميخواهد مگر ز روز ازل بحث خلق دوست نبود به كار خلقت من اهرمن چه دخلي داشت مرا فكنده در اين مزبله شلوغ چرا |
|
شعر: رضا اميرخاني
حلال كنيد عجالتا
ادامه دارد...
● دريدهگويان كپيرايت نفهم!
هيچ ربطي ندارد كه آنجا بودم؛ سانديسها را خورديم و با ماشين هماهنگ شده آمديم و تحريكمان كردند كه چه شعاري بدهيم و يواشكي برايمان ناهار آوردند يا نه؛ اما رئيسي كه انتقاد را برنميتابد و اينچنين مخالفان خود را دريدهگو و غوغاسالار ميخواند بايد اندكي به خودش بياد.
گرچه حرفها و شعارها از مرز ادب و نقد عبور كرده بود اما آقاي رئيس هم بايد بپذيرد كه رفتار و سكناتش در اين مقام و صندلياي كه برش تكيه زده، تبريك تلفنياش كه سرآغاز همه ماجراها بوده و همچنين خيزي كه برداشته براي دوره ۱۱م، به اين راحتيها قابل لاپوشاني نيست؛ بايد بيشتر مراقب اين ۴تا جوان بيمنطق باشد و البته بيشتر نگران عقوبت كردارش!
وسط اين هياهوهاي دانشگاه آزاد و افاضات مؤدبانه پسر شهيد مطهري، گويا مغفول ماند اين بدعت قانونگذاری شخصي و قضيه كپيرايت؛ با رسيدن به روزهاي پاياني ۳۰سالگي شهادت مرتضي مطهري يعني پايان حق تأليف آثارش و بهطبعش موارد ديگر؛ يكهو فوريت ميآيد مجلس براي اصلاح قانون سال ۱۳۴۸ و آنهم فقط يك مادهاش كه مربوط ميشود به حقوق مادي پدیدآورنده ؛ باز آقايان اندكي از رويشان كم شد و آن تبصره عليآقا را كه ميخواست فقط كتابهاي پدر را استثناء كند حذف كردند اما ماحصلاش شد يك انحصار ديگر در فرهنگ؛ حالا نكته جالبش آنجاست كه طبق فرموده داماد شهيد مطهري، اين قانون عطف بهماسبق نميشود و كتابهاي جلال و شريعتي و ... عيبي ندارد همه چاپشان بكنند!
البته گويا نبايد از اين مجلس اصولگرا بيش از اين هم انتظار داشت
●
اينها را گفتم كه بدانيد آدمها قبل مردن، كلي حرف دارند براي زدن؛ تازه اينها بغير پستهاي اختصاصي براي سوسنخانوم و سوسن كوري، فرشيد منافي و راديو پسفرداش، پناهيانوطلاومس، نفحات نفت اميرخاني، دموكراسي حضرت زم و ... بود.
وقتي حجم ديتا بالا ميرود و زمان انتقال پايين، ناچارا سرعت انتقال ديتا ميرود بالا و ذهنهايي كه پروسسورشان نميتواند اين throughput را تحمل كند، ميگويند «هذيان ميگويد قبل مرگاش»
●
ليست كردم، همانهايي كه نبايد نام ببرم
خيلي شد، زياد
فونتش را كوچك كردم تا جايي كه بشود خواندشان
فاصله پاراگرافها را كم كردم، مارجين صفحه را هم
اما گويا فايدهاي نداشت
بزرگي كثافت هركدامشان
نه به تعداد حروف كريهشان بود
نه به فونت و فاصله سطرها
وقتي ميخواهي براي دوستت هديه بگيري
نه به جيبت نگاه ميكني و اسكناسهاي داخلش
و نه حتي به اعتبار بيارزش credit كارتت
مهم اوست؛ اندازه دوستداشتن تو و بزرگي او
●
و اينجا بود كه من عاجز و مفلوك نشستم و نگاه كردم؛ نگاه كردم و خواندم كه اين صدوخردهاي بنيبشري كه در اين تقديم هديه، همپايه شدهاند چه كردهاند و باز هم هيچ نفهميدم. آخرش همان ليست بلندبالا را زيرورو كردم نه با چشمم و نه با عقلم كه با دلم و بالاخره تصميم گرفتم
« دروغ گفتن به خودم »
نميداني چقدر سخت است كه ميداني فلان كار اشتباه است و به خودت دروغ ميگويي درعين حاليكه ميداني داري دروغ ميگويي
و من ميخواهم به لطف دلهاي پاكي كه همقدم شدهاند در اين چلهي بيگناهي براي هديه تولد خورشيد، ديگر به خودم دروغ نگويم و البته ميدانم كه اين اوج خودخواهيست كه براي هديه تولد دوستت هم، باز به فكر خودت باشي
اما كجاست دلي كه بفهمد چقدر دوستم، دوستم دارد
با تمام بديهايم منهاي اين يكي كه قولش را دادهام ديگر نداشته باشم
كاش بازنكرده بپذيردش
پينوشت
● وقتی خط قرمزها جشن تولد میگیرند
● تو واسه میلادش کدوم گناهت رو پاک میکنی؟
● میاندازم گردن نامم...
● چلهی بیگناهی
● هدیه واسه آقا
● مناسبت
● خط قرمزی به طعم سورپرایز!
● هدیه تولد خورشید
هدیه ما امسال به امام زمان دلهایی است که چهل روز هوای خود را داشتهاند. میخواهیم از پنجم رجب تا نیمه شعبان چله بگیریم و در این چهل روز حداقل یک گناه را ترک کنیم و مرتکب آن نشویم. این بهترین هدیه ما به امام زمان است و به خودمان
