د و س ت ...
وقتي گوشهاي از وجودت كم ميشود چه حسي داري؟
جداً تابحال فكر كردهاي يك دوست ميتواند اينقدر در وجودت جا پيدا كند كه با رفتنش حس كني چيزي از وجودت كم ميشود!؟
چقدر اين روزها حالوهواي مهرماه79 در سرم ميچرخد؛ آن روزها خاطرات يكساله را بايد فراموش ميكردم حداكثر براي 4 سال؛ حالا خاطرات 9 ساله را، آنهم براي خيلي وقت ديگر
هنوز هم بچهام، ميدانم، درست مثل مهر 79
چقدر بچگي را دوست دارم
و چقدر بيشتر دوست را دوست.
هركجا هستي و با هركه، خوش باشي رفيق، ن.ا.س.ح.ا
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم مرداد ۱۳۸۷ ساعت 0:33 توسط صدرا مجد
|